Leszek Jańczuk
Biografia
Urodził się 26 listopada 1965 roku w Hajnówce. Szkołę średnią ukończył w rodzinnym mieście, zdał maturę w 1985 roku. Odbył dwuletnią służbę wojskową (1985–1987) i pełnił funkcję radiotelegrafisty. W 1995 roku ukończył studia teologiczne w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, broniąc magisterską pracę pt. Czas 7. trąby według Objawienia św. Jana, napisaną pod kierunkiem ks. prof. Manfreda Uglorza.
Następnie odbył studia podyplomowe na Vrije Universiteit w Amsterdamie (1998–1999) w zakresie Przekład Biblii. W 2005 roku uzyskał stopień doktora nauk teologicznych na Wydziale Teologicznym ChAT na podstawie rozprawy Przemilczane αἱ ἑπτὰ βρoнταί Apokalipsy św. Jana w świetle symboliki biblijnej oraz pozabiblijnej, której promotorem był bp prof. dr hab. Wiktor Wysoczański.
W latach 1996–2001 uczestniczył w ekumenicznym przekładzie Nowego Testamentu, zastępując delegowanego wcześniej Kazimierza Sosulskiego. Jednym z tłumaczy był ks. Jerzy Banak, z którym napisał Biblię dla dzieci (wyd. 2001). W latach 2002–2004 współpracował również z Banakiem przy redagowaniu kwartalnika Bliżej Biblii. W latach 2005–2008 był członkiem redakcji Pentekoste; publikował także w pismach Chrześcijanin, Na Początku..., Pielgrzym Polski i innych. Jest autorem około 130 publikacji.
Jest wykładowcą w Wyższej Szkole Teologiczno-Społecznej. Był pastorem w latach 2002–2004. Od 2010 roku jest członkiem stowarzyszonym Stowarzyszenia Biblistów Polskich. Współpracował z kanałem telewizyjnym Religia.tv. W latach 2017–2018 przeprowadził lustrację środowiska duchownych Kościoła Zielonoświątkowego z okresu PRL w zakresie ewentualnej współpracy ze Służbą Bezpieczeństwa.
Jest zaangażowany w tworzenie Wikipedii i autorem artykułów w kilkunastu wersjach językowych; jego publikacje w Wikipedii, związane z badaniami nad rękopisami Nowego Testamentu, były wymieniane w grupie najbardziej wartościowych przez serwis PSNT.pl.
W jego pracach badawczych dominuje tematyka przekładów biblijnych i Apokalipsa. Uważa, że ekumenia powinna być rozwijana bez zapominania o prawdzie historycznej.